/zwierzeta/inne/czarna_lapka.cur 1xff#ffffffxff2xff✾xfxxfx❤xfxxfx♬xfxxfx♛xff20xff100xff100xff3xff0xff50xff0

niedziela, 12 marca 2017

Żabowate

Żabowate

Żabowate (Ranidae), tzw. żaby właściwe – rodzina płazów bezogonowych zaliczanych do grupy Neobatrachia.

Spis treści

  [ukryj] 

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzina kosmopolityczna z wyjątkiem południowej Ameryki Południowej, południowej Afryki, Madagaskaru i większość z Australii[2].

Budowa[edytuj]

  • 7 przodowklęsłych kręgów przedkrzyżowych, 8. kręg dwuwklęsły, a trzon kręgu krzyżowego wypukły z przodu i z tyłu,
  • obręcz barkowa typu nieruchomego,
  • Język duży i przyrośnięty przednim końcem. Tylny koniec języka wolny i podzielony na dwa płaty,
  • Błony bębenkowe i ucho środkowe dobrze rozwinięte,
  • tylne kończyny wydłużone, przystosowane do wykonywania skoków i pływania.

Systematyka[edytuj]

Do rodziny żabowatych należą następujące rodzaje[2]:
Autor: o Brak komentarzy:

Goryl

Goryl

Goryl (Gorilla) – rodzaj największych spośród współcześnie żyjących małp naczelnych, zaliczany do człowiekowatych. Preferuje naziemny tryb życia, jest zwierzęciem roślinożernym, zamieszkuje lasy tropikalne w Afryce. Dzielone są na dwa gatunki i według nadal trwającej debaty (2007) do czterech lub pięciu podgatunków.

Zasięg występowania i biotop[edytuj]

Zamieszkują lasy strefy równikowej w Afryce Środkowej, w dwóch obszarach wyraźnie oddzielonych przez rzekę Kongo. Wschodni obszar – położony w centralnej części kontynentu – obejmuje wschodnią część Demokratycznej Republiki Konga, Ugandę i Rwandę. Zachodni obszar występowania goryli to Nigeria, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Gwinea Równikowa, Gabon, Kongo, Angola i zachodnie krańce Demokratycznej Republiki Konga.
Poszczególne populacje goryli zamieszkują różnorodne siedliska od bagien i terenów nizinnych po górskie lasy na wysokości 1600 m n.p.m. (goryle nizinne) i 2200-4200 m n.p.m. (goryle górskie).
Zamieszkuje lasy tropikalne.

Nazwa[edytuj]

Pierwszy naukowy opis goryla na podstawie osobników pozyskanych w Liberii (goryl zachodni) sporządził w 1847 roku amerykański lekarz i misjonarz Thomas S. Savage nadając mu nazwę Troglodytes gorilla. Nazwa gatunkowa pochodziła od greckiego słowa Gorillai ("plemię owłosionych kobiet") nazwane przez Hannona, kartagińskiego żeglarza, który przypuszczalnie przybył (około 480 p.n.e.) na obszar dzisiejszego Sierra Leone[1].

Klasyfikacja
W 1852 I. Geoffroy Saint-Hilaire przeniósł gatunek do nowego rodzaju Gorilla. Od 1993 klasyfikacja systematyczna goryli ulegała znacznym zmianom. Początkowo dla gatunku Gorilla gorilla wyróżniano dwa podgatunki: Gorilla gorilla gorilla i Gorilla gorilla beringei określane odpowiednio jako goryl nizinny i goryl górski. Dalsze badania prowadzone systematycznie od 1959. wykazały, że oddzielone od siebie odległością ok. 1000 km populacje określane jako zachodnia i wschodnia różnią się znacznie nie tylko od siebie, ale również wewnątrz siebie. Różnice geograficzne i morfologiczne spowodowały wydzielenie dwóch odrębnych gatunków, a wśród nich czterech podgatunków nazwanych odpowiednio do lokalizacji geograficznej i zajmowanego siedliska:
  • Gorilla gorilla – goryl zachodni – z zachodniej części zasięgu występowania
    • Gorilla gorilla gorilla – zachodni goryl nizinny z populacją liczącą ok. 110 tys. osobników
    • Gorilla gorilla diehli – ang. Cross River Gorilla występujący w Nigerii i Kamerunie, 250-300 osobników
  • Gorilla beringei – goryl wschodni – ze wschodniej części zasięgu występowania
    • Gorilla beringei beringei – dwie populacje goryli górskich – ok. 600-700 osobników – jedna w górach Wirunga na styku granic Demokratycznej Republiki Konga, Ugandy i Rwandy, druga zamieszkuje Nieprzenikniony Las Bwindi w Ugandzie.
    • Gorilla beringei graueri – wschodni goryl nizinny, 4 tys. osobników[2]
Prawdopodobnie taka klasyfikacja nie utrzyma się długo, ponieważ prymatolodzy badający populacje goryli górskich sugerują potrzebę wydzielenia trzeciego podgatunku występującego w Bwindi Impenetrable National Park w Ugandzie.

Charakterystyka

Dorosły srebrnogrzbiety samiec osiąga przeciętnie 1,65-1,75 m wzrostu i masę 160-200 kg, samica jest zwykle o połowę mniejsza, osiąga średnio ok. 1,4 m wysokość i masę 60-100 kg. Okazjonalnie samce osiągają ponad 183 cm wysokości i 225 kg wagi (rekord na wolności). Jednak w niewoli notowano samce o wadze 270 kg.[3] Goryle mają silnie prognatyczną część twarzową, ich żuchwa wystaje dalej na zewnątrz niż szczęka.
Ciąża trwa 8,5 miesiąca, a odstęp między kolejnymi ciążami to zazwyczaj ok. 3 do 4 lat. Młode pozostaje przy matce przez 3-4 lata. Samice osiągają dojrzałość pomiędzy 10 a 12 rokiem życia (wcześniej w niewoli); z kolei samce później 11–13 lat. W naturalnych warunkach żyją 30-40 lat a w niewoli do 50 lat. W Filadelfijskim zoo goryl Massa ustanowił rekord długowieczności – żył 54 lata[4].
Chociaż goryl swoją budową jest przystosowany do życia nadrzewnego, tylko młode lekkie osobniki spędzają większość czasu na drzewach. Dorosłe prowadzą głównie naziemny tryb życia. Poruszają się po ziemi, opierając się na kostkach wierzchu dłoni. Przez krótki czas mogą przyjmować postawę dwunożną.
Prawie wszystkie goryle mają tę samą grupę krwi (B)[5], tak jak ludzie, mają indywidualne odciski palca[6].

Tryb życia[edytuj]

Prowadzą spokojny tryb życia spędzając większość czasu w grupach rodzinnych, które przemieszczają się po terytorium o powierzchni 5-30 km². Noc spędzają w legowisku z liści i gałęzi. Żerują rano i po południu, odpoczywając w nocy i około południa. Tryb życia i dieta różnią się u poszczególnych podgatunków. Goryle potrafią wykorzystywać kamienie jako proste narzędzia służące do rozbijania łupin orzechów.

Pokarm[edytuj]

Goryle są zwierzętami roślinożernymi[7][8], zjadają owoce, liście, pędy, kiełki, korzenie, korę oraz sporadycznie – owady, które składają się na 1–2% ich diety[9]. Występuje u nich koprofagia pozwalająca na zwiększenie wykorzystania pokarmu. W odchodach goryli odnaleziono ślady DNA dujkerów i małp, co wskazuje, że goryle od czasu do czasu mogą żywić się również kręgowcami. Hipoteza ta pozostaje jednak spekulacją, ponieważ dotąd nie zaobserwowano takiego zachowania[10].

Status ochronny[edytuj]

Obydwa gatunki goryla są gatunkami zagrożonymi wyginięciem, przy czym zagrożenie dla G. b. beringei, G. b. diehli i populacji Bwindi uznano za krytyczne. Od roku 2005 w Polsce grupa tych zwierząt, złożona z trzech samców, utrzymywana jest w Zoo w Opolu, a od roku 2008 – 2 samce również w Zoo w Warszawie.
Autor: o Brak komentarzy:

Nosorożcowate

Nosorożcowate

Nosorożcowate[2], nosorożce (Rhinocerotidae) – rodzina dużych ssaków znieparzystokopytnych.
rzędu
Ciało koloru siwego, masywne, ciężkie, okryte grubą skórą, prawie całkowicie pozbawioną włosów, kończyny słupowate, trójpalczaste, zakończone kopytami. W okolicy nosowej jedno lub dwa rogowe wyrośla, pierwsze osadzone na kości nosowej, drugie (jeśli występuje) na kości czołowej. Oczy i uszy małe. Skóra bez gruczołów łojowych i potowych, podzielona na twarde płyty.
Tryb życia głównie nocny. Żyją głównie samotnie, rzadziej parami lub rodzinami (samica z młodzieżą). Samica po 13-16-miesięcznej ciąży rodzi 1 młode co 3-4 lata. Zamieszkują sawanny i zarośla Afryki i Azji Południowo-Wschodniej.
W XIX wieku nosorożce zaliczano do rzędu gruboskórych, wraz ze słoniami i hipopotamami, obecnie zaliczane są do podrzędu gruboskórców (Ceratomorpha) w rzędzie nieparzystokopytnych (Perissodactyla)

Systematyka[edytuj]

Rodzina Rhinocerotidae
  • †Rodzaj Trigonias
    • †Trigonias osborni
  • Podrodzina Rhinocerotinae
    • †Plemię Aceratheriini
      • †Rodzaj Mesaceratherium
      • †Rodzaj Proaceratherium
      • †Rodzaj Floridaceras
      • †Rodzaj Aphelops
      • †Rodzaj Peraceras
      • †Rodzaj Aceratherium
      • †Rodzaj Hoploaceratherium
      • †Rodzaj Dromoceratherium
      • †Rodzaj Plesiaceratherium
      • †Rodzaj Alicornops
      • †Rodzaj Subchilotherium
      • †Rodzaj Chilotherium
      • †Rodzaj Chilotheridium
      • †Rodzaj Acerorhinus
      • †Rodzaj Sinorhinus
    • †Plemię Teleoceratini
      • †Rodzaj Shennongtherium
      • †Rodzaj Diaceratherium
      • †Rodzaj Brachydiceratherium
      • †Rodzaj Prosantorhinus
      • †Rodzaj Teleoceras
      • †Rodzaj Brachypotherium
      • †Rodzaj Aprotodon
      • †Rodzaj Brachypodella
    • Plemię Rhinoceratini
    • Plemię Dicerorhinini
      • †Rodzaj Dihoplus
      • Rodzaj Dicerorhinus
      • †Rodzaj Stephanorhinus
      • †Rodzaj Lartetotherium
      • †Rodzaj Coelodonta
    • Plemię Dicerotini
      • †Rodzaj Paradiceros
      • Rodzaj Diceros
      • Rodzaj Ceratotherium
        • nosorożec biały (Ceratotherium simum) zwany n. afrykańskim – największy z nosorożców
  • †Podrodzina Elasmotheriinae
    • †Rodzaj Victoriaceros
    • †Plemię Diceratheriini
    • †Plemię Elasmotheriini
      • †Rodzaj Kenyatherium
      • †Rodzaj Bugtirhinus
      • †Rodzaj Ougandatherium
      • †Rodzaj Hispanotherium
      • †Rodzaj Procoelodonta
      • †Rodzaj Iranotherium
      • †Rodzaj Parelasmotherium
      • †sinoterium (Sinotherium)
      • †elasmoterium (Elasmotherium sibiricum)
Autor: o Brak komentarzy:

Gepard



Gepard[9] (Acinonyx) – rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae). 
 

Gepard


Zasięg występowania

edytuj]

Rodzaj obejmuje jeden żyjący gatunek występujący w Afryce i południowo-zachodniej Azji[10].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Greckie ακαινα akaina – cierń, kolec < ακις akis, ακιδος akidos – punkt; ονυξ onux, ονυχος onukhos – pazur[11]

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek[9][10]:
oraz wymarłe:

Uwagi

  1. Skocz do góry↑ Greckie κυων kuōn, κυνος kunos – pies; αιλουρος aílouros – kot.
  2. Skocz do góry↑ Francuskie guepard – polujący lampart (prawdopodobnie połączenie francuskiego guet – obserwator i łacińskiego pardus – pantera, lampart).
  3. Skocz do góry↑ Niepoprawna pisownia nazwy Cynailurus.
  4. Skocz do góry↑ Greckie κυων kuōn, κυνος kunos – pies; rodzaj Felis Linnaeus, 1758, kot.
  5. ↑ Skocz do:a b Niepoprawna pisownia nazwy Guepardus.
  6. Skocz do góry↑ Greckie παρα para – blisko, obok; rodzaj Acinonyx Brookes, 1828.
  7. Skocz do góry↑ Niepoprawna pisownia nazwy Acinonyx. 

Autor: o Brak komentarzy:

Flamingi

Flamingi

Flamingi[2], czerwonaki, czerwonakowate – rodzina (Phoenicopteridae) ptaków z rzędu flamingowych (Phoenicopteriformes). 

Występowanie[edytuj]

Rząd flamingów obejmuje gatunki brodzące, zamieszkujące wyspowo strefę klimatów ciepłych i gorących całego świata poza Australią[3]. Środowisko życia stanowią słone i alkaliczne (sodowe) jeziora, nadmorskie laguny oraz panwie solne.

Cechy charakterystyczne[edytuj]

Długość ciała 80-145 cm, przy czym samce są większe od samic[4]. Flamingi posiadają długą szyję wygiętą na kształt "S" i długie nogi. Skrzydła długie i zaostrzone. Palce w liczbie 3 lub 4 połączone są błoną pławną. Mimo swojej budowy dobrze latają, potrafią również pływać, co czynią jednak głównie osobniki młode. W locie nogi i szyja wyciągnięte. Dziób świadczy o wysokiej specjalizacji pokarmowej. Gdy ptak zagłębi go w wodzie, językiem przepycha wodę, a umieszczone pod górną szczęką blaszki (lamella) wychwytują pożywienie, np. glony i fragmenty roślin. Osobniki młode posiadają proste dzioby i są karmione wydzieliną z wola.
Flamingi są zwierzętami stadnymi. Dzięki swojej wysokości łatwo dostrzegają drapieżnika i zaczynają wtedy głośno alarmować inne osobniki. Są to ptaki wędrowne, w locie formują długie, nierówne linie. Łączą się w pary na całe życie. Oba ptaki z pary budują kopulaste gniazdo z mułu, w którym składane są jedno lub dwa jaja. Młode karmione są wydzieliną z wola, co cechuje jedynie flamingi i gołębiowe. Młode łączą się w "żłobki", podobnie jak strusie; mimo tego rodzice rozpoznają i karmią swoje młode. Po 6-11 tygodniach są w stanie żerować samodzielnie.

Systematyka[edytuj]

Wykonane ostatnio badania oparte na analizie DNA sugerują że flamingi są taksonem siostrzanym dla perkozów (Podicipediformes)[5][6][7][8][9][10]. Do rodziny należą następujące rodzaje[2]:


































źródło Wikipedia 
Autor: o Brak komentarzy:
Subskrybuj: Posty (Atom)